ผู้เขียน หัวข้อ: ..ล่าไอ้หน้าดอก..  (อ่าน 7618 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ เสือเหน่ง

  • จอมยุทธ
  • *****
  • กระทู้: 2,745
  • เพศ: ชาย
..ล่าไอ้หน้าดอก..
« เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:38:18 12:38 »
  • Publish
  • ลมดึกพัดวูบ โชยเอากลิ่นโคลนและฟางหญ้าเน่าลอยติดมาด้วย ท้องฟ้าคืนนี้ไร้ซึ่งแสงจันทร์สาดส่อง แต่กลับประกอบไปด้วยหมู่ดาวน้อยใหญ่ ที่แข่งกันทอแสงประดับระยิบระยับ ทั่วท้องฟ้ายามราตรีเช่นนี้ ประหนึ่งประกายเพชรนับแสนล้านดวงเรื่อเรืองเพ่งพิศแล้วช่างงดงามยิ่ง

             ในหัวสมองจินตนาการไปทั่วท้องฟ้า ทะลุยิ่งกว่าจักรวาน ปล่อยจิตให้ล่องลอยไร้ขอบเขต   ผมนั่งอัดควันบุหรี่ บริหารปอดไปได้ประมาณครึ่งมวน เพื่อเป็นการฆ่าเวลาและตัวเองไปในขณะเดียวกัน เพื่อรอ ลุงคำ ชายแก่ผอมเกร็ง ที่เป็นทั้งญาติทางภรรยา และเป็นมือเพชรฆาต วัว ควาย หมู หรือสัตว์อื่นใด ที่เราประสงค์ให้แกทำการปลิดชีวิต ลุงคำจะจัดการให้อย่างไม่ต้องเอ่ยปากถาม ว่า"ฆ่ามันทำไม"  ถูกต้องแล้วครับ เพราะมันคือ อาชีพของแก

            ไม่กี่อึดใจเสียงกีบเท้ากุกกัก เดินมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ มีเสียงหายใจฟืดฟาดของสัตว์ใหญ่ปะปนมาเป็นระยะ ไม่นานนักเงาตะคุ่ม ที่เริ่มเคลื่อนตัวใกล้เข้ามาเริ่มปรากฏเด่นชัด ระหว่าง คนกับควาย ลุงคำเดินจูงควายตัวใหญ่ล่ำบึก อย่างที่ทางภาษาเหนือเรียกว่า "ควายหงาน" ควายตัวนี้เราซื้อมานานแล้ว แต่ยังไม่จับจังหวะที่จะต้องเชือดขาย เพราะตัวมันใหญ่มาก  ปริมาณเนื้อมีมากเกิน หากจะชำแหละก็ต้องมีคนสั่งจำนวนเนื้อมากพอ  และวันนี้ก็เป็นวันที่ทุกอย่างลงตัว  มันก็เลยต้องถูกจูงเข้าสู่โรงเชือด 

          เมื่อเราพามันเดินมาสู่โรงเชือด แสงไฟหลอดนีออนหลายหลอด ได้ทำให้ทุกสายตาประจักษ์ดีว่า ขนาดตัว ของมัน มหึมาขนาดไหน  ช่วงตัวที่อ้วนพีสูงใหญ่ ได้สัดส่วน กล้ามเนื้อทุกมัด มันช่างงดงามได้รูป ผิวสีดำสนิท เขาโง้งยาวน่าเกรงขาม ที่สำคัญ ตรงหน้าผากระหว่างช่องโคนเขา มันมีปานสีขาว ขนาดฝ่ามืออยู่ และนี่เอง ที่พวกเขาเรียกว่า "ไอ้หน้าดอก" และลักษณะของมันนี่เองที่ทำให้ ทุกคนในโรงเชือดย่อมตะลึงไปชั่วขณะ  ไม่เว้นแม้แต่ตัวผมเอง

      "ควายตัวนี้ไม่ธรรมดา"   จิตใต้สำนึกบางอย่างของผมกระซิบ
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #1 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:38:32 12:38 »
  • Publish
  • ระหว่างที่ทุกคนกำลังเพ่งพิศ คิดมองควายตัวนี้อยู่ชั่วขณะโดยไม่ทันได้ฉุกคิดว่ากำลังจะต้องเผชิญกับ มหันตภัยร้ายอย่างที่สุดเท่าที่นักเชือดสัตว์จะได้พานพบในชีวิตได้..

    ทันใดนั้นเอง............


    .........ฟืด....ผลัก.....!

    ....โอ้ย.....ช่วยด้วย..โครม....!

    ....ท่ามกลางความตกตะลึง  ทุกคนที่ยืนล้อมควายตัวนั้น หรือ "ไอ้หน้าดอก" อยู่ทั้งหมดก็ต่างแตกกระจัดกระจายประหนึ่งผึ้งแตกรัง  เสียงร้องของใครคนหนึ่งและเสียงโครมคราม ดังลั่น ติดตามมา 

    "ลุงคำ.....!"


    ผมซึ่งยืนอยู่ด้านหน้าข้าง ๆ กับลุงคำ  ไหวตัวกระโดดหลบเข้ามาอยู่หลังเสาหลักที่ใช้รัดคอควายให้ตาย  หรือเรียกว่า "หลักประหาร" มันเป็นหลักไม้ใหญ่พอสมควร  ....วูบเดียว ภาพที่เห็นคือ  ลุงคำที่ถูกไอ้หน้าดอกพุ่งชนระยะประชิด และมันได้ใช้หัวงัดสะบัดเงย ร่างของลุงคำลอยขึ้นสูง  จนขึ้นไปกระแทกหลังคากระเบื้องและร่วงลงมาอัดกับพื้นปูนเสียงดังอักใหญ่

        แต่ก่อนที่มันจะทันได้ซ้ำด้วยการงุดเขาลงพร้อมที่จะเสยซ้ำสอง  ผมก็ใช้ท่อนไม้ฟืนที่ตกอยู่ใกล้ๆ  ขว้างออกไปเต็มแรง  ได้ผล...ท่อนฟืนนั้น ปลิวไปโดนส่วนที่เป็นเบ้าตาซ้ายของมันพอดี  แต่ขีปนวิธี ไม่ได้ทำให้มันได้รับบาดเจ็บหรือระแคะระคายแต่อย่างใด  แต่นั่นกลับกลายเป็นว่า ผมได้ประกาศเป็นคู่ต่อสู้ของมันแทนลุงคำแล้ว.....

    ...เฮ้ย...วิ่งเร้ว.....!

       เสียงใครหลายคนตะโกนลั่นให้ผม...วิ่ง...หลบหนีเอาตัวรอด   เมื่อเป็นเช่นนั้น ผมก็สาวเท้า ใส่เกียร์หมานิมนต์หลวงพ่อโกย ห้อแน๊บ อย่างไม่เหลียวหลัง  เป้าหมายคือ กำแพงทคอนกรีต สูงร่วมสองเมตร ที่อยู่ในระยะใกล้ๆ  ประมาณ 5 เมตร  นั่นเอง
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #2 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:38:44 12:38 »
  • Publish
  • ด้วยแรงหนีตาย  กำแพงสูงขนาดท่วมหัวคนตัวสูง ๆ ผมกระโดดหวิว ยกน้ำหนักตัวเองหนีแรงโน้มถ่วงของโลก ขึ้นไปอย่างสบายและกระโจนลงไปพื้นเบื้องล่างที่เป็นพื้นท้องทุ่งนาที่นุ่มอ่อนและมีตอซังขาวอยู่ทั่วบริเวณ  แต่ที่แน่ ๆ ตอนนี้ผมจะหนีไปทางไหน  เพราะมันมืดเหลือเกิน  คงเป็นเป็นเพียงแต่ภาพลาง ๆ แต่เท้าก็ยังก้าววิ่ง ไปอย่างรวดเร็วและไม่ยอมลดละแต่อย่างใด

         เสียงเอะอะโวยวายดังมาอย่างไม่ขาดสาย  ทันใดนั่นเอง....ปึ้ง.!

      "เฮ้ย..เสียงปืน.."

        แน่นอนและตามติดอีกสองนัด """ปึง....ปึง..!           .....อยู่แน่ไอ้ควายตัวนี้มันหนีไม่รอดแน่  เพราะรั้วรอบขอบชิดขนาดนั้น ถ้ามันจะหนีได้ก็ก็คงติดปีกบินล่ะ....แต่ทว่า...

    "พลัก...!"    เสียงกระแทกของสิ่งของขนาดใหญ่  ขนาดรถเก๋งคนย่อม ๆ คันหนึ่ง หล่นลงบนพื้นดินทุ่งนา  ... ทำให้ผมต้องเหลียวกลับไปมองอย่างไม่ต้องคิด...

    "เฮ้ย...ฉิบหายแล้ว"  อย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง...ไอ้หน้าดอก มันกระโดดข้ามกำแพงออกมา แต่มันคนละด้านกับที่ผมกระโดด ในระยะไม่ไกลเกินไปนัก  ภาพของควายตัวเดิม วิ่งห้อ ตะคุ่ม ๆ เสียงตะกุยหนีตายของมันดังชัดเจน   ผมลงนั่งเพื่อไม่ให้มันเห็นเกรงว่าจะตามมาเอาคืนได้....มันวิ่งหักโค้งตรงมาทางผมอย่างเห็นได้ชัด  แต่ไม่ทันแล้ว  พ่อแก้วแม่แก้วเอ๋ย....ร่องน้ำลำเหมือนที่กว้างกว่าตัวคนนิดเดียวอยู่ตรงนั้นพอดี  ผมก็เลยใช้เป็นที่หลบภัยชั่วคราวเอาไว้ทันที...

       ...กุบกับ  ๆ ๆ  ๆๆ ๆ ...ครืด...ไอ้หน้าดอกวิ่งกระโดดตัดข้ามลำเหมืองที่ผมนอนหมอบราบตรงนั้นไปพอดี....เศษหญ้า เศษดิน ปลิวตกหล่นลงมากระทบผมเป็นก้อน กระจุก
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #3 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:39:05 12:39 »
  • Publish
  • "...เฮ้ย...เป็นไงมั่งวะ...ตายหรือยัง..."

    "คนหรือว่าควาย...พี่"

    ..."ทั้งคนและควายนั่นแหละ "..

        พี่บิน...หนุ่มใหญ่มือเพชรฆาตอีกคน วิ่งกระหืดกระหอบมาพร้อมไฟฉาย และอาวุธปืนในมือ  ซึ่งเป็นปืนลูกซองห้านัดปั้มแอ๊คชั่น เรงมิงตัน 870 พานท้ายไม้รุ่นเก๋ากึ๊ก
    "มึงเป็นไงมั่ง...ไม่เจ็บใช่มั๊ยว่ะ..."
    "ดีผมสบายดี...พอดีเรียนวิชาตัวเบาจากเส้าหลินมาน่ะพี่...ว่าแต่ลุงคำเป็นไงมั่ง...เพราะตอนสุดท้ายที่ผมจะบินออกมา..เห็นแกฟุบเลย..."

    "พวกนั้นพาส่งโรงหมอแล้ว..ไม่น่าเป็นไรมาก...แต่เห็นบอกว่าปวดหัวไหล่กับหน้าอกน่ะ..สภาพนั้นตายยากอยู่แล้ว..ลุงคำแกทนทายาดจะตายไป....คราวก่อนก็โดนวัวยกตูดลอยโด่งขึ้นไปชนกิ่งไม้ แกตกลงมากระแทกพื้นแบบนี้แหละ เช้ามาเดินปร๋อสบาย..แต่ผิดกันอีตอนที่ตรงนั้นมันไม่ใช่พื้นปูนแบบนี้น่ะ"

       พี่บินสาธยายในขณะที่ไฟฉายในมือก็สาดส่องไปมาตามสุมทุมพุ่มไม้ไปมา  เท้าก็ออกเดินตามรอยไอ้หน้าดอกไปเรื่อย ๆ

    "พี่บิน...เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงปืนตั้งหลายนัด..ใครยิงเหรอ"

    "กูนี่แหละ...อัดพ่อมันไปสามนัด  นัดแรกโดนเข้าที่แร้แดง...มันยังหันขวับมามองเฉย  วิ่งไล่คนนู้น คนนี้อีก...วิ่งอ้อมหลังอัดไปที่ขาหลังอีก  แม่งไม่ทรุด  กระโดดข้ามกำแพงเหมือนมึงเลยว่ะ...ไม่น่าเชื่อควายตัวอย่างกะช้างหลอด มันกระโดดข้ามได้ไงวะ...กำแพงสูงขนาดนั้น..เกิดจากท้องพ่อท้องแม่กูยังไม่เคยเห็นควายตัวไหนมันของแรงอย่างนี้เลยว่ะ...ลูกเก้าแต่ละเม็ดยิงโดนผิวมัน ฝุ่นโคลนที่ติดตัวมันอยู่กระเด็นคลุ้ง แต่แม่งไม่เห็นเลือดซักหยด...แปลกจริง ๆ ว่ะ
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #4 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:39:35 12:39 »
  • Publish
  • สักพักขณะที่ผมกับพี่บิน จากมือเพชรฆาต ดึงสัตว์เข้าหลักแล้วปลิดชีวิตอย่างง่ายดาย ตอนนี้ก็สวมบทนายพรานมือฉกาจ ไล่ล่า ไอ้หน้าดอกควายตัวเบ้อเริ่ม ซึ่งได้ห้อตะบึงหนีตายเข้ารกเข้าพงไปแล้ว   

       เสียงฝีเท้าของคนกลุ่มหนึ่ง ขโยกตามหลังมา เสียงพูดคุยกันดังโล้งเล้ง แสงไฟฉายสาดวูบวาบ...

    "เฮ้ย...มันไปทางไหนว่ะ..."

    ลุงพร...แกเป็นชายแก่แต่ว่ายังล่ำบึ๊ก พ่วงด้วยตำแหน่งสารวัตรกำนัน หรือผู้ช่วยกำนัน วิ่งนำลูกบ้านมาอีกว่า 5 คน  เมื่อเข้ามาใกล้ๆ  ผมสังเกตเห็นว่า ลุงพร และลูกบ้านอีกสามคน ถือปืนลูกซองยาวสองกระบอกแรกเป็น ปืนลูกซองยาวเดี่ยว อย่างที่เราเห็นที่ใช้กันตามบ้านนอก อีกกระบอก เป็นเรมิงตัน 870 อย่างของพี่บิน  เพราะปืนรุ่นนี้จะเป็นปืนแจกไว้ประจำกับผู้ใหญ่บ้าน กำนัน หรือคนที่ได้รับมอบหมายให้เป็นฝ่ายปกครองประจำแต่ละท้องที่ อีกสองคนถือไฟฉายและมีปืนพกสั้นแบบรีวอลเวอร์ ขนาด .38 และ .357 อีกคนละกระบอก

       "โห...ลุงพร ควายแค่ตัวเดียวขนปืนมาเป็นกองทัพเลยเหรอ... "   ผมหยอกลุงพรเล่น

    "เฮ้ย...ใจกูน่ะอยากได้ไรเฟิลนู่นล่ะ....ควายตัวขนาดนี้ ปืนพวกนี้เอามันไม่อยู่หรอก  ถ้ายิงพลาดมันจะคลาดปืน  พอมันคลาดแล้วได้รับบาดเจ็บ เราจะยิ่งตามลำบากและพวกนี้จะยิ่งเพิ่มความดุร้ายขึ้นอีกด้วย"

       ลุงพร สาธยาย พร้อมกับบ่นพึมพำ กับปืนลูกซองในมือแกอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่าไม่ได้เอาออกมาใช้นาน  สไลด์ดึงดู่ฝืด ๆ แต่ไม่นานนักก็แก้ไขได้


    "ลุง..ตามให้ได้ในคืนนี้น่ะ....ถ้าพรุ่งนี้มันจะยากมากเพราะด้านนู้น เป็นเขาสูง อีกอย่างก็ไม่ใช่พื้นที่เรา เป็นเขตของพวกม้งทั้งนั้น...."  พี่บิน..กล่าวเสริม

    "อืม...กูก็ว่าอย่างนั้นแหละว่ะ.."
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #5 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:39:59 12:39 »
  • Publish
  • หลังจากหยุดปรึกษา หาความกันได้ครู่ใหญ่  อย่างไม่เร่งรีบนัก  พวกเราทั้งหมดก็ได้ออกตามรอยกันเดี๋ยวนั้นทันที  โดยมีพี่บินและลุงพร  แกะรอยล่าอย่างคนชำนาญ เสียงลมดึกพัดใบไผ่ที่แห้งกรอบเสียดสีกันดังซู่ซ่า ตลอดทางเราพบเห็นรอยกีบเท้าอันใหญ่โตและลึกพอสมควร  บางรอยกดจมลึก บางรอยบอกลักษณะตะกุย ตะเกียกตะกาย  นั่นคงเพราะมันกำลังตกใจ และพลุ่งพล่านเป็นที่สุด  แบบนี้ถ้าอ่านทางและนิสัยสัตว์ไม่ถูกละก็ ไม่แน่ว่าเราเองก็อาจจะกลายเป็นฝ่ายถูกโจมตีเสี่ยก่อนเป็นแน่

       สภาพของทางเริ่มยากขึ้น เพราะเป็นเขตท้องทุ่งนา ผ่านห้วยบึงใหญ่น้อย  หลายครั้งเราต้องเดินอ้อมวกไปมา เพราะพื้นที่บังคับ แต่รอยไอ้หน้าดอกยังเด่นชัด ถึงแม้พื้นดินจะเริ่มแข็งตามสภาพ แต่รอยที่มันไป ก็บ่งบอกได้จากสภาพการหักลู่ของต้นไม้ใบหญ้า 

    "เฮ้ย...นั่น...."

    "อย่าเพิ่งยิง...."

    ใครคนหนึ่งกราดไฟฉายไปกระทบกับเงาดำทะมึนของสัตว์ขนาดใหญ่ เสียงลุงพรดังลั่น....ทันใดนั้นเอง...


    .....ฟืด...

        เสียงหายใจอย่างกระฟัดกระเฟียดดังขึ้นท่ามกลางความมืด และติดตามด้วยเสียงควบกีบขนาดใหญ่ มุ่งตรงเข้ามาหาพวกเราอย่างรวดเร็ว ดุจขบวนรถไฟที่ห้อมาเต็มที่ สภาพของคนกลุ่มหนึ่งกับควายตัวหนึ่ง ที่กำลังโกลาหล ก็เกิดขึ้นในบัดดล...แสงไฟฉายที่มีไม่กี่อัน ต่างกระจัดกระจาย คนที่ไม่มีไฟฉายก็ซวยไปไม่รู้วิ่งไปทางไหนก็กระโดดหมอบลงใกล้ ๆ นั่นหล่ะ..คนที่ตกใจจิตแตก วิ่งอย่างลืมตาย ไม่สนว่ามืดหรือสว่าง ถ้ามัวมาเสียเวลาคิด ก็คงคิดได้ในเมืองนรกเป็นแน่ เสียงเอะอะ โวยวาย เสียงวิ่งกระโดดหนีเอาตัวรอดเข้าสู่พงหญ้า ซู่ซ่า ฟังไม่ได้ศัพย์ ไม่นานนักเหตุการณ์กลับเข้าสู่ภาวะปกติ เสียงควบกีบนั้นหายลิบไป 

    "เฮ้ย...เป็นไงมั่งวะพวกเรา..."

    ลุงพรตะโกนสอบถามสภาพของแต่ละคน  เมื่อตรวจสอบแล้วก็พบว่า แต่ละคนก็ไวอย่างปรอท ได้รับบาดเจ็บฟกช้ำ ถลอกคนละนิดละหน่อยเท่านั้น มีสมุนของลุงพรคนหนึ่งที่เอาหน้าไปกระแทกกันโคนต้นไม้ เพราะโดดหมอบหนีตาย เลยทำให้เลือดกำเดาไหลออกมานิดนึง

    "โห...ลุงอีแบบนี้ผมว่าไม่ไหวน่ะ...กลางคืนแบบนี้เราเสียเปรียบมัน ..ควายอะไรว่ะ..มันไม่ได้โง่เลยนะ...ดักเล่นงานกันกลางทางแบบนี้..ผมว่ามันต้องเป็นควายผีสิงแน่ ๆ เลย"

    "เฮ้ย...อย่าพูดอย่างนั้นสิ....ไอ้พวกนี้มันกลัวขี้หดหมด...นั่นเห็นมั๊ย...ไอ้สองสามตัวนั่น...เกิดอาการแล้ว"

    ลุงพรพูดตัดพี่บิน  เพราะยิ่งพูดเข้าไปยิ่งไปทำลายขวัญพวกลูกสมุนแก ซึ่งตอนนี้ทำหน้าเลิ่กลั่กแล้วเข้ามานั่งออ กอดขาลุงพรไว้แน่น...
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #6 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:40:20 12:40 »
  • Publish
  • เวลาล่วงเลยไปหลายชั่วโมง การไล่ล่าติดตามไอ้หน้าดอก ยังไม่ลดละ เสียงไก่ป่าในราวไพรละแวกนั้นส่งเสียงขันแว่ว มาแต่ไกลบ่งบอกถึงเวลาใกล้รุ่งเต็มที ด้วยความเคยเป็นพรานป่ามาก่อน ลุงพร สามารถแกะรอยไอ้หน้าดอกได้อย่างไม่ต้องคิดมากและสับสน สังเกตได้จากการหักลู่ของกิ่งไผ่ ใบไม้ และหลุมรอยเท้ารูปกีบฝังลึกในช่วงที่เป็นพื้นดินอ่อน แต่ก็ตั้งอยู่บนความระมัดระวังเป็นอย่างที่สุด

    "ลุง...เรามาถึงไหนแล้วเนี่ย.."
    "คงเข้าเขตม้งแล้วว่ะ...บิน"
        เสียงสนทนาลุงพรกับพี่บิน ดังพึมพำ อยู่หัวขบวนสุด  ซึ่งผมเองก็เป็นลูกอีช่างเกาะติดไปข้าง ๆ แสงสีทองสาดฟ้า พอให้สังเกตกันได้ง่ายในระยะใกล้ ๆ แค่คืบเช่นนี้ซึ่งสังเกตสีหน้าลุงพรแล้วผิดปกติไปกว่าทุกครั้ง ท่าทางแกคงสรรพกำลังของสมองทั้งหมดของแกอยู่แน่ ๆ 

    "ฉิบหายแน่มึง...."

    "อะไรเหรอลุง"

    "มึงก็ดูสิ ข้างหน้า เป็นเขาสูงชัน และเต็มไปด้วยป่าไผ่ ทั้งผืนดอยเลยทีเดียว แล้วตอนนี้รอยไอ้ควายบ้าตัวนั้น มันหายเข้าไปในราวป่าไผ่ข้างหน้านั่นน่ะสิ"

    "โอย....ตายแน่ลุงขืนพวกเราตามเข้าไปมีหวังโดนหนามไผ่เกี่ยวได้เลือดแน่  และถ้ามันตั้งท่ารอรับเราอยู่เราคงเสียเปรียบเต็มประตู  ดูอย่างเมื่อคืนสิ...มันเล่นจู่โจมเราแบบไม่ให้รู้ตัวเลย"

        ลุงพรกับพี่บินปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด ทุกคนต่างเคร่งเครียดลืมความเมื่อยล้าไปทั้งสิ้น แต่ผมนี่สิ...มันชักหิวขึ้นมาแล้ว...นึกในใจ เออ...กลางป่ากลางเขาแบบนี้...ไม่มีข้าวให้กิน ไม่มีน้ำให้ดื่ม มันก็ต้องหากินกันตามภูมิประเทศนี่แหละ 

        "ลุง...ผมหิวแล้ว..ขอลงไปหาอะไรกินก่อนนะ...ดูเขียว ๆ  ล่างนู่น เป็นดงกล้วย น่าจะมีลำห้วย เผื่อจะได้น้ำกับ กล้วยมาประทังหิวบ้าง"

        ว่าแล้ว ผมก็บ่ายหน้าดิ่งลงไปยังจุดหมายทันที แต่ก่อนที่ผมจะได้ก้าวเกินสองก้าว

    "เฮ้ย...เดี๋ยว"
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #7 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:40:33 12:40 »
  • Publish
  • ผมหันกลับอีกครั้ง...ลุงพรเดินตรงเข้ามาแล้วใช้มือข้างหนึ่งของแกล้วงเข้าไปในย่ามของแก ควักสิ่งหนึ่งเป็นวัตถุสีดำมะเมื่อมขนาดเขื่อง  เล่นเอาผมตะลึงไปชั่วครู่

    "เอ้า..นี่ ... เข้าป่าเข้าดอย ไม่มีปืนผาหน้าไม้ ก็เท่ากับเดินเข้าปากเสือให้มันเขมือบเล่น"

    ผมรับของสิ่งนั้นเข้ามาด้วยสองมือที่สั่นเทา มันเป็นอาวุธปืนพกสั้นแบบเซมิออโตเมติค โมเดล 1911 ตัวหนังสือบอกรุ่นเลอะเลือนเต็มที และตอนนั้นผมก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากนักเกี่ยวกับ รุ่น ปี ยำหรือไม่ยำ  รู้แต่ว่าใช้งานอย่างไร ยิงอย่างไรเท่านั้น จากการศึกษาวิชาทหารมาบ้าง ใน รด.ชั้นปีที่ 5 เขาก็มีสอนปืนในโมเดลนี้

         ผมก็ไม่ได้ถามถึงที่มาที่ไปของมันเลย และรับเอามาอย่างง่าย ๆ เสียบเอวไว้ พร้อมออกเดินทางทันที โดยมีสมุนของลุงพรคนหนึ่ง ชื่อไอ้วน  ที่มีมีดเหน็บติดตัวมาด้วยเล่มหนึ่ง เราเดินลงดอยไปยังที่หมาย สองหูโสตประสาท สัมผัสได้กับเสียงน้ำไหลริน หมอกบนดอยมีเพียงบาง ๆ   น้ำค้างแตะปลายยอดหญ้า 

       ด้วยความกระหาย หิว ผมตรงเข้าหาแอ่งน้ำขนาดไม่กว้างนัก และรีบโกยเข้าปากล้างหน้า สร้างความชุ่มฉ่ำให้กับร่างกายทันที  สลัดความเมื่อยล้าที่ผ่านมาตลอดทั้งคืน  ส่วนไอ้วน สมุนลุงพร ก็มีกริยาไม่ต่างกันนัก นั่งพักเหนื่อยและกรอกน้ำใส่กระบอกไม้ไผ่ พร้อมได้กล้วยป่าเครือหนึ่งเราสองคนก็รีบขึ้นดอยกลับสู่จุดรวมพลกันอีกครั้งแต่ทว่า

    "เอ้า...ลุงพร..."

        ชายแก่ยืนส่ายหัวดิก ๆ ทอดสายตามองชายหนุ่มวัยกระทง ทั้งสองอย่างบอกอารมณ์ไม่ถูก

    "มีอะไรเหรอลุง...."

    "ไม่มีอะไรหรอก...มึงดูนี่..."

       ลุงพรชี้แนวหญ้าราบที่วิ่งเกือบขนานกับเส้นทางที่ผมสองคนลงไปลำห้วยให้ดู ผมกระเดือกน้ำลายอย่างแห้ง ๆ  ลงคอด้วยความยากลำบาก โอยผีป่าผีดอยเอ๋ย  รอยที่เห็นมันเป็นรอยของสัตว์มีกีบขนาดใหญ่ที่เดินตัดลู่ลงไป และเลยลงไปอีกหน่อยก็พบว่าเป็นรอยแปลงกว้างเถือก หญ้าราบซึ่งแสดงว่ามันนอนหมอบลงรออะไรสักอย่าง ตามแนวที่พวกผมเดินลงไปนั่นเอง  และรอยนั้นมันก็ห่างจากรอยเราแค่ไม่ถึงสามเมตร "สะกดรอย"
    ความคิดนี้ลั่นแว๊บ..เข้ามาทันที

    "ลุง..แบบนี้แสดงว่า ผมถูกไอ้ควายนั่นสะกดรอยน่ะสิ"

      ลุงพรขมวดคิ้วชนกัน อย่างใช้ความคิดและพินิจรอยนั้นอย่างสนใจ

    "...แต่แปลกที่มันไม่โจมตีแกสองคน ไม่งั้นเละแน่ ลำพังปืนสั้นสิบเอ็ดนั่น ทำอะไรมันไม่ได้หรอก นี่มันคงหิวน้ำก็เลยเดินลงมาหาน้ำกิน  แต่ดันมาเจอมึงสองคนก่อนเลยเดินเลี่ยงเปลี่ยนเส้นทาง ทั้งที่รอยมันเมื่อเช้าขึ้นเขาป่าไผ่ไปแล้ว แต่นี่มันต้องเดินวกกลับอีกทางหนึ่ง  คงเพื่อหลบพวกเราที่อยู่ข้างบนนู่นเป็นแน่ จมูกมันดีเหลือเกิน"
        ลุงพรบ่นอะไรต่อสองสามคำก็ออกเดินกลับจุดรวมพลอีกครั้ง
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #8 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:40:50 12:40 »
  • Publish
  • แสงตะวันสาดส่องเต็มที่ พวกเราทุกคนต่างใช้กล้วยป่าประทังความหิว และปล่อยให้สมุนแกพักผ่อน งีบเอาแรง ลุงพรวางแผนร่วมกับพี่บินและตกลงกันว่า จะลงตามรอยที่ริมน้ำ และจะเข้าจัดการควายตัวนั้นทันทีเพื่อไม่ให้พ้นกลางวัน วันนี้ไปได้
    "ยังไงก็อย่าให้พ้นวันนี้ไม่งั้นคนตามจะเหนื่อยตายซะก่อน .... "

    "ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละครับลุง...แต่เสียที่ว่า เราอยู่ที่ต่ำมันอยู่ที่สูงนี่สิครับ..ถ้ามันอยู่ตรงป่าไผ่บนดอยนั่นจริงน่ะ"

    "ต้องระวังทิศทางทางลมให้ดีที่สุด....ไม่งั้นเสร็จมันแน่"

         หลังจากทุกอย่างพร้อม พวกเราก็ลงจากเขาลูกนั้น ลงตามรอยไอ้ควายนรกนั่นต่อทันที  อย่างที่ลุงพรว่าไว้จริง ๆ ควายตัวนี้เดินวกอ้อมลงจากดอยป่าไผ่ลงมาเพื่อกินน้ำ และเดินตัดลำห้วยขึ้นอีกทาง รอยทุกรอยชัดเจน ทำให้ง่ายในการติดตาม  ความร้อนจากแสงแดดเริ่มระอุขึ้น ทำให้ป่าไผ่ที่แห้งกลับกลายเป็นเตาอบอย่างดี  พวกเราต้องมุดลัดเลาะตามหลืบโพรงของป่าไผ่ มีบางช่วงต้องหมอบคลานเข้าไปหลายสิบเมตร

    "เฮ้ย..พวกมึงรอตรงนี้ ...ไอ้บินมึงอ้อมไปทางซ้าย เดี๋ยวกูจะไปทางขวา...ส่วนที่เหลืออยู่กลาง ปืนทุกกระบอกพร้อมนะ  เห็นเมื่อไหร่ค่อยยิง ระวังยิงโดนพวกเดียวกัน ด้วย..."

    "ลุงเห็นมันแล้วเหรอ...."  ผมถามอย่างโง่ๆ  

    "กูไม่เห็นหรอก เพียงแต่ได้กลิ่นมัน มึงไม่ได้กลิ่นเหรอ กลิ่นควายปนกับโคลนน่ะ..."

         จริงของแกครับ  เพราะเพียงแค่ผมตั้งจิตนิ่งแว๊บเดียว ลมที่โชยมาเป็นระยะนั้น พัดเอากลิ่นฉุนสาบของสัตว์ขนาดใหญ่ที่เรียกว่าควาย และปะปนกับกลิ่นโคลนเหม็นคลักเข้ามาพร้อมๆ  กันด้วย  สภาพข้างหน้า คือเป็นช่วงยอดเนินกว้าง ๆ มีต้นไม้ใหญ่น้อยขึ้นปกคลุม มีกอไผ่ขนาดไม่ใหญ่นักแวดล้อม ผิดกับสภาพติดเขาที่หนาแน่นปกคลุมด้วยกอไผ่

      เมื่อสั่งการกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วทั้งลุงพรกับพี่บิน ก็ออกคลานตามที่ได้นัดแนะกันทันที เสียงกิ่งไผ่แห้งเล็ก หักดังเผาะแผะ ตามจังหวะการเคลื่อนตัว ไม่นานนักทั้งสองก็หายลิบไป ความเงียบเข้าปกคลุมทันทีเวลาผ่านไปจนผมกระวนใจ เพราะมันเงียบอย่างผิดปกติ  แต่ทันใดนั้นเอง...

    "เฮ้ย....ตู้ม     ๆ       ๆ  ...ลุงพร...ช่วยด้วย...."

     

       เสียงตะโกนโหวกเหวกหนีตาย ฟังดูโกลาหลและเสียวไส้ ไม่นานนักภาพที่ปรากฏต่อหน้า มันก็ทำให้อะไร ๆ ทุกอย่างคลี่คลายอย่างดี ภาพของพี่บินที่วิ่งหนีตาย สลัดปืนลูกซองยาวเรมิงตัน 870 ทิ้ง และโกยอ้าวไม่เหลียวหลัง ปากก็ตะโกนโหวกเหวกฟังไม่ได้ศัพย์ โดยมีไอ้หน้าดอก ควายนรกที่วิ่งกวดไล่หลังมาอย่างกระนชิด     ด้วยน้ำหนักตัวที่ไม่มากนักและเป็นคนคล่องตัว ไม่นานพี่บินก็ขึ้นไปเป็นหมาหอบแดด อยู่บนต้นไม้ใหญ่ เท่าลำขาลูกช้างหนีการไล่ล่าของไอ้ควายนรกอย่างหวุดหวิด ซึ่งขณะนี้มันก็วิ่งรอบต้นไม้ต้นนั้น ตะกุยดินหญ้า ฟุ้งตลบ หัวก็วิ่งชนต้นไม้หมายให้ล้มทั้งยืน เพื่อจะขย้ำพี่บินให้แหลกกระจุยไป



      เมื่อตั้งหลักได้แล้วพี่บินก็ชัดปืนลูกโม่ที่เอว ซัดเข้าเป้าหมายที่หัวควายตัวนั้นล้วน ๆ ทั้งหกนัด

      "ปัง   ๆ   ๆ    ๆ  ๆ  ๆ "

       ไม่สะทกสะท้านใด ๆ เลยแม้แต่น้อย  ควายตัวนั้นเพียงแต่สะดุดกึก  และแหงนขึ้นมองหน้าพี่บินพร้อมทั้งหายใจกระแทกออกดัง ..ฟืด ! ใหญ่   แต่ก่อนที่มันจะได้ทันทำอะไรต่อ

    "ตู้ม.... ๆ      "  

     เสียงกัมปนาทของปืนลูกซอง ดังติด ๆ กันสองนัดซ้อม เสียงเหล็กกระทบเสียดสีกัน ของระบบปั๊มแอ๊คชั่นดังกราว  ควายตัวนั้นสะดุ้งทั้งสองครั้งตามแรงปะทะของเม็ดกระสุน ทั้ง 18 เม็ด  แต่มันไม่ได้ล้มทรุด หรือซวนเซใด ๆ เลย  มันกลับหันไปทางจุดกำเนิดที่สร้างความรำคาญใจให้มัน  และมันได้เปลี่ยนเป้าหมายจากพี่บินเป็นลุงพร ซึ่งตอนนี้ยืนคนละฝั่ง และไม่เห็นตัวจากจุดที่ผมอยู่ทันที

    "ลุงพร.......วิ่ง...."


    "ตู้ม    ๆ     ๆ   "
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #9 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:41:58 12:41 »
  • Publish
  • พี่บินที่อยู่บนต้นไม้คงเห็นอาการทุกอย่าง ตะโกนลั่น ร้องโวยวายอย่างเสียงหลง  ให้ลุงพรรีบโกยหนีตายก่อน  คงครบห้านัดไปแล้วสำหรับลุงพร  แบบนี้เป็นใครก็คงเอาตัวรอดเสียก่อน  เจ้ามัจจุราชเท้ากีบ ตะกุยดินใต้โคนต้นไม้อย่างกระฟัดกระเฟียด แสดงความโกรธอย่างมหาศาล พร้อมพุ่งตัวเอง ดุจลูกธนูปลิวออกจากคันศร ตรงเข้าหาที่หมายทันที 

    "ลุงพร......ร"

          ไม่รู้เสียงใครเป็นเสียงใครต่างตะโกนลั่นไล่หลังลุงพรไป   และทั้งผมและทุกคนรวมทั้งพี่บิน ก็กระโดดลงจากต้นไม้ วิ่งไปหยิบปืนที่ทิ้งหนีตายไว้ มุ่งไล่หลังไอ้หน้าดอกทันที  ไม่อาจบอกได้ว่าผลจะเป็นอย่างไร เพราะทั้งฝุ่นเศษไม้ปลิวฟุ้งกระจาย ไร้วี่แววทั้งคนและควายที่พุ่งตรงห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด

    "ลุงพร ๆ ๆ   ๆ  ๆ "

    "เออ....กูได้ยินแล้ว ..."

    "ลุงอยู่ไหน..."

    "อยู่นี่โว้ย....ข้างล่างนี่" 

        สภาพของลุงพรคือ ไปนอนคุดคู้อยู่ในหลุมขนาดพอตัว ซึ่งเป็นหลุมเก่าของต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ล้มลงอาจคงเพราะแรงลมพัดหรือสภาพดินตรงนั้นรั้งน้ำหนักมันไม่อยู่ก็เป็นได้  และได้สร้างหลุมหลบภัยขนาดพอดีตัวคนได้หนึ่งหลุมและหลุมนี้มันก็ได้ช่วยชีวิตคน ๆ หนึ่งไว้แล้ว

    "ควายล่ะลุง....ไปไหนแล้ว"

      "กูจะไปรู้เหรอ  เพราะจำได้ว่า กูยิงมันไปหมดลูก สามนัดหลัง กูกะเล็งเข้าหน้าดอกของมันนั่นแหละ แต่ไม่เห็นมันเป็นอะไร  ....รู้ตัวอีกทีมันก็วิ่งมาจะถึงตัวอยู่แล้วถอยมาได้ก้าวเดียวก็พลัดตกลงหลุมนี่ล่ะ....เกือบซวยแล้วกู..."

       ลุงพรเล่าเหตุการณ์ระทึกที่ผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆ อย่างง่าย  ๆ พร้อมกับลุกขึ้นมาปัดฝุ่น เศษไม้ ออกจากตัว ปืนลูกซองคู่ชีพตกลงอยู่ใกล้ๆ  เมื่อตรวจสอบดูร่องรอยเพิ่มเติม พบว่าควายตัวนั้นกระโดดข้ามตัวลุงพรไป  และพลัดลงเขาซึ่งเป็นส่วนลาดชันสังเกตได้จากแนวต้นหญ้าสาบเสือราบลู่ลงไปตามแรงและน้ำหนักของสัตว์ใหญ่ 

    "เราต้องวางแผนกันใหม่แล้ว...ปืนพวกนี้เอามันไม่อยู่จริง ๆ  "

    ลุงพรบ่นพึม พร้อมทรุดนั่งครุ่นคิด
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #10 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:42:27 12:42 »
  • Publish
  • หลังจากนั่งพักและปรึกษาหาความกันไปในขณะเดียวกัน ก็ได้ข้อสรุปคือ  ต้องให้พวกเราคนใดคนหนึ่งที่พอชำนาญพื้นที่ ลงเขาไปขอความช่วยเหลือจากคนพื้นล่าง และที่สำคัญคือ ต้องไปร้องขอกำลังและอาวุธจากเจ้าหน้าที่บ้านเมือง  โดยต้องไปหาผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ก่อน  เพื่อเป็นการป้องกันเหตุที่จะเกิดขึ้น เพราะควายตัวนี้โดนยิงหลายครั้ง ยิ่งโดน ก็ยิ่งสร้าง ความดุร้าย อำมหิตให้กับมันมากขึ้น

          ไอ้คอน สมุนคนสนิทลุงพร เป็นผู้ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ดังกล่าวนั้น เพราะไอ้คนนี้โตมากับป่า และรู้จักพรรคพวกหลายคนที่อยู่บนดอย ซึ่งเป็นชาวเขาเผ่าม้ง ส่วนพวกที่เหลือ ลุงพรได้วางแผนไว้ว่า จะตามรอยไอ้หน้าดอกไปเรื่อย ๆ หากเจอตัวแล้วก็จะล้อมอยู่โดยไม่เข้าดำเนินการ ใด ๆ ทั้งสิ้น จนกว่า พวกเจ้าหน้าที่จะเดินทางมาถึง แต่ก่อนที่ไอ้คอนจะได้ขยับตัว ออกเดินทางตามแผน

    "วู้  ๆ     ๆ    ....ลุงพร..."


    เสียงตะโกนมาจากสันเขาฝั่งตรงข้าม

    ไม่กี่อึดใจเสียงคุยกันพึมพำ ก็ใกล้เข้ามา ชายหนุ่มร่างผอมเกร็งเดินนำหน้าพร้อมกับชายร่างล่ำสันอีกสองคน สังเกตได้ระยะไกลว่า สองคนหลังไม่ธรรมดา เพราะสิ่งที่เขานำพาคล้องไหล่มาด้วยนั่นแหละครับ.ไม่ธรรมดา  คนแรกสะพายปืนเล็กยาวไรเฟิลกวาดล้างแบบ M16 A1 อีกชายหน้าตาเกลี้ยงเกลา สะพายอาวุธที่รู้จักกันดีนามว่า AK-47 หรือปืนอาก้า รุ่นเดอะ พานท้ายไม้

    "โห...กว่าจะตามเสียงปืนมาได้ เอาแทบลิ้นห้อย...ตามกันมาไกลจริง ๆ นะเนี่ยลุง"

         พี่กรชายร่างผอมเกร็ง ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานลุงพร บ่นก่อนหย่อนก้นลงนั่งกับพื้นดินอย่างง่าย ๆ
    "สวัสดีครับ จ่า...ดีเลยผมกำลังจะให้คนไปตามเอาไอ้หนัก ๆ มาเนี่ยแหละ...เพราะลูกซองมันไม่ระคายผิวเลย...ไอ้ควายบ้าเนี่ย"
       ลุงพรทักทายชายสองคนที่กำลังยืนมองยืดคอเดินไปมา สังเกตดูร่องรอยที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มาก่อน
    "ครับลุง...ท่าทางอึดเอาเรื่องนะครับ...ผมได้ยินข่าวเมื่อคืนก่อนแล้วว่า ...โดนลูกซองไป แต่มันยังกระโดดข้ามรั้วคอนกรีตสูงขนาดนั้นได้...โดยไม่เป็นอะไรซักอย่าง..ทางเจ้านายก็เลยสั่งให้ผมสองคนตามมาดูเพราะกลัวจะเกิดเรื่องขึ้นตามมา..โดยเฉพาะกับคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรด้วย"

         หลังจากนั่งพัก ปรึกษาหารือวางแผนกันใหม่ โดยตั้งเป้าไว้ว่า ต้องให้จบภายในวันนี้และต้องก่อนตะวันตกดินด้วย พวกเราทั้งหมดก็แบ่งกันเป็นสองชุด คือ ชุดแรกจะมีลุงพรเป็นคนนำ และมีเจ้าหน้าที่มี M-16 ชุดที่สอง จะมีพี่บินเป็นคนนำและมีเจ้าหน้าที่พร้อมอาก้าและสมุนลุงพรก็แบ่งเท่า ๆ กัน

           จากการแกะรอยเท้าและรอยหญ้าที่ลู่ตามแรงและลำตัวขนาดใหญ่ผ่านไป ทำให้ง่ายต่อการติดตามมาก..แต่ ณ เวลานี้มันค่อนเวลาเข้าบ่ายโมงไปแล้ว สภาพแต่ละคนทั้งร้อนและเหนื่อย แต่ก็ไม่มีใครปริปากบ่นหิวข้าวขึ้นมาซักคน

    "ผมว่า ... เราร้อน เราหิว มันก็ต้องร้อนต้องหิวเหมือนกันล่ะ..ลุง"    ผมเอ่ยกับลุงพรเบา ๆ

    "อืม.....ข้างล่างนี้มีลำห้วย น้ำไหลตลอดปี  มันต้องมุ่งหน้าไปทางนั้นแน่ และรอยมันก็ฟ้องบอกอย่างนั้นอย่างชัดเจน...มึงเสร็จกูแน่...."

    ลุงพรบ่นพึม....

       ชุดของพี่บินส่งคนมาบอกข่าวว่า พบไอ้ควายเจ้าปัญหานอนแช่ลำห้วยซึ่งมีปลักโคลนขนาดพอดีตัวอยู่แล้วชุดพี่บินจะขึ้นล่วงไปอ้อมจากด้านหลัง ตรงตลิ่งห้วยสูง  และบอกให้ชุดลุงพร ขึ้นอีกทางซึ่งเป็นทางตรงข้ามและเมื่อทำเช่นนี้ ไอ้ควายตัวนั้นก็เท่ากับไม่มีทางรอดซักนิดเลย และด้วยสภาพพื้นที่ลำห้วยสูง  ก็เท่ากับว่าเราได้ชัยภูมิที่ดีป้องกันการถูกจู่โจมหากพลาด

    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #11 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:42:44 12:42 »
  • Publish
  • เมื่อทราบดังนั้นลุงพรก็รีบเร่งฝีเท้าทันที เหมือนกับเห็นเหตุการณ์เบื้องหน้าแล้วว่า จะเป็นอย่างไรต่อ และจะจบลงอย่างไร  ผมเดินตามหลังลุงพรอย่างด่วนจี๋ แต่ก็เกือบจะกวดไม่ทัน ทุกสรรพสำเนียงเงียบสนิทดุจป่าทั้งป่าจะถูกสะกดไว้ชั่วครู่หนึ่ง  ไม่นานนักลุงพรก็ให้สัญญาณ นั่งลงและค่อย ๆ  คลานไปตรงชะเงิบผา  ผมคลานตามหลังลุงพรไปอย่างเงียบ ๆ เหมือนกับสมุนคนอื่น  โอ...ชัดเจน  ควายตัวนั้นนอนนิ่งในปลักโคลน เสียงหายใจฟืดฟาดมาเป็นระยะ ๆ ลำตัวดำมะเมื่อม ดูเหมือนมันจะไม่สนใจไยดีต่ออะไร ๆ รอบข้างเอาเสียเลยว่า อีกไม่นานมันจะได้ไปพบยมฑูตแล้ว

       ความกว้างของลำห้วยไม่มากนัก สังเกตพงสาบเสือด้านตรงข้าม มีทีมของพี่บินคลานเข้ามาลักษณะเดียวกัน ส่งสัญญาณมือให้กับลุงพร และแน่นอน เจ้าหน้าที่ที่พร้อมแล้วทั้งสองฝ่ายก็คลานเข้าประชิดฝั่ง พร้อมกับสมุนลุงพรที่มีลูกซองยาวกันพลาดอีกหลายกระบอก  ทุกวินาทีที่ผ่านไปมันช่างยาวนานเหลือเกิน แสงแดดยามบ่ายสาดฟาดหัวแทบแตกเป็นเสี่ยงเสียง 

      เจ้าหน้าที่ทั้งสองทีมกดปากกระบอกลงไปเบื้องล่างลำห้วย ที่มีน้ำใสไหลริน  เป้าหมายคือควายตัวนั้น  ปืนทุกกระบอกที่มีก็ทำในลักษณะเดียวกัน ไม่เว้นแต่ผมซึ่งมีแค่ปืนพกสั้น สิบเอ็ดมอมอ ก็เล็งไปที่เป้าหมายเช่นกัน แต่ทำไมมองเห็นแต่ศูนย์ปืน  เหงื่อไม่รู้มาจากไหน มันไหลเข้าตาครั้งแล้วครั้งเล่า

        ทุกสิ่งทุกอย่าง ก็ก้าวเข้าสู่ความเงียบอย่างแท้จริง...แต่ก่อนที่อะไรจะเป็นดั่งที่คิด

    "แครก....ก............ก.....ตู้ม..."

        ก้อนหินเจ้ากรรมมาจากไหนไม่ทราบ หล่นตูมลงไปในน้ำเบื้องล่าง คงเป็นเพราะน้ำหนักตัวใครสักคนที่ไปวางตัวพาดตลิ่งอยู่ ก็เลยทำให้ดินบริเวณนั้นเกิดการเลื่อนไหลตัว....
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #12 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:45:17 12:45 »
  • Publish
  • ไม่ทันที่น้ำจะกระเด็นมากนักจะแรกกระแทกตกของก้อนหินก้อนนั้น...ควายผีสิงก็กลับตัวเตรียมท่าลุกขึ้นยืนทันทีและสายตาของมันก็เหวี่ยงจ้องขึ้นมาทางบนตลิ่ง  แต่ก่อนที่มันจะได้สวมวิญญาณผีสิงกระโดดขึ้นฝั่ง...

    "ปัง... ๆ   ๆ  ๆ ๆ  ๆ บึ้ม... ๆ     ๆ  "

         เสียงระเบิดจากปากกระบอกปืนไรเฟิลยิงคน ก็แผดสนั่นลั่นป่าพร้อม ๆ กัน และตามติดด้วยเสียงปืนลูกซองและปืนสั้น ดุจมีการเปิดงานตรุษจีนกลางป่า สยบกลบทุกสรรพสำเนียงน้ำขึ้นมาทันทีทันใด ตอนนั้น เรียกได้ว่า ปืนทุกกระบอกที่อยู่ตรงนั้นไม่มีใครไม่ยิงเลย...กลุ่มควันคละคลุ้ง ภาพเบื้องหน้ามองได้เพียงภาพราง ๆ ตะคุ่ม ๆ สภาพเป้าหมายเริ่มขยับตัวและโซเซ ชุดแล้วชุดเล่าที่ปืนไรเฟิลทั้งสองกระบอกกระหน่ำยิงดังห่าฝนลงไปหาเป้าหมาย  เศษโคลน เศษดิน เศษไม้ใกล้เรียงบริเวณนั้นกระเด็นปลิว ต้นหญ้าไมยราพยักษ์ ที่ขึ้นริมตลิ่งบางส่วน ขาดเป็นแนว ผิวน้ำกระเซ็นเด็นซ่าน

        เป้าหมายคือควายตัวนั้นนอนแน่นิ่ง พร้อม ๆ กับเสียงปืนที่เงียบสนิทลง กลุ่มควันปืนค่อย ๆ จางไป  เสียงปลดแม็กกาซีน และเปลี่ยนแม็กกาซีนตัวใหม่เข้าไปพร้อม ๆ กับเสียงจิ้งหรีดดังก้องหู

    "เฮ้ย...หมอบแล้ว ๆ ...หยุดยิง ๆ "

    "ไป...ลงไปดูกัน..."

        ลุงพรเอ่ยปากชวน 
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ เสือเหน่ง

    • จอมยุทธ
    • *****
    • กระทู้: 2,745
    • เพศ: ชาย
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #13 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:48:27 12:48 »
  • Publish
  • "มันจะตายแน่หรือลุง."  หนึ่งในลูกสมุนแกถามกึ่งโง่กึ่งเข็ดหลาบ

    "มันจะไม่ตายได้ยังไงว่ะ...โดนไปขนาดนี้...ขนาดช้างก็คงไม่เหลือ "

          พวกเราทั้งสองทีมได้ลงไปสำรวจอีกครั้ง ...และต้องตกตะลึงกับภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า ความเย็นวูบแบบผิดปกติเกิดขึ้นตั้งแต่ปลายผมจรดปลายเท้า  แต่ละคน มีสภาพเหมือนถูกผีหลอกกลางวันแสก ๆ   ต่างตะลึงงึงงันกับภาพที่ได้ประสบ หนึ่งชีวิตที่ถูกทำลายดุจจะให้หายไปจากโลกนี้ในบัดดลนั้น    ตอนนี้นอนตะแคง ลิ้นคาปากแต่สภาพยังหายใจอยู่แต่รวยริน  และที่แปลกที่สุดคือ  ผิวหนังเปลือกนอก ไม่มีสภาพของบาดแผลเลือดไม่มีแม้แต่น้อย  มีเพียงสภาพของรอยกระสุนที่ยิงโดนแผ่นเหล็กหนา ๆ ทิ้งไว้เพียงรอยไหม้ตรงขนอย่างบาง ๆ เท่านั้น

    "โอย...ตาย ๆ พ่อแก้วแม่แก้ว เกิดมายังไม่เคยพบเคยเห็น...ควายหนังเหนียวขนาดนี้เชียงเหรอ"
     
    หนึ่งในเจ้าหน้าที่เอ่ยพึมขึ้นมาอย่างน่าขนลุก...เพราะรอยที่เห็นชัดที่สุดคือรอยของกระสุนไรเฟิลกวาดล้าง ยังเป็นเพียงรอยบุ๋ม บางนัดหัวกระสุนชนผิวหนังภายนอกบี้แบน แตกเป็นเศษเล็กเศษน้อย และมีรอยไหม้เล็ก ๆ เท่านั้น

    "ไหนลองซิ...เหนียวนักเหรอมึง.."   พี่บินควักมีดพร้าเดินป่าของแกออกมา...พร้อมกับแทงและฟัน ปาก เฉือน ลงไปบนผิวของควายตัวนั้น ซึ่งตอนนี้มันทำได้เพียงกลอกตาไปมาและหายใจอย่างรวยริน  หมดสภาพที่จะลุกขึ้นมาแผลงฤทธิ์ได้อีกต่อไป พี่บินทำเท่าไหร่ ๆ ก็ไม่สามารถทำให้เกิดบาดแผลกับควายตัวนั้นได้เลยแม้แต่น้อย...

    "เฮ้ย...หยุด ๆ  แบบนี้ต่อให้ชาติหน้ามึงก็ทำอะไรมันไม่ได้หรอก ไอ้บิน "   
    ...ข้าพเจ้าเป็นนักปฏิบัติ หาใช่เป็นนักพูดไม่...


                                            -เสือเหน่ง-

    ออฟไลน์ aryajungg

    • นักกล้าม
    • ***
    • กระทู้: 126
    • โลกนี้ไม่มีอะไรน่าอภิรมย์ ถ้าขาดซึ่งความรัก
    Re: ..ล่าไอ้หน้าดอก..
    « ตอบกลับ #14 เมื่อ: มิถุนายน 02, 2010, 12:50:39 12:50 »
  • Publish
  •  {:l {:l {:l

     


    Facebook Comments